با طعم صمیمیت ( برای روز مرد )

نویسنده: ریحان تهرانی

خوانندگان آثار استاد می دانند که ایشان همواره همسران را به داشتن برنامه هایی برای گردش دو نفره، خوردن بستنی، و غذاهای فانتزی تشویق می کنند. در اکثر آثارشان و به بیان های مختلف می توان این پیشنهاد نیکو را دید.

آری، چه زیبا و دلنشین است احترام گزاری مرد به همسرش، دعوت او به کافی شاپ و رستوران، مخصوصاً اگر دعوتی بی مناسبت و غافلگیرانه باشد. استاد، به اندازه کافی، از این روی سکه برایمان گفته اند، اکنون می خواهم، در این نوشته، از روی دیگر سکه سخن بگویم:

همه ما خوب می دانیم که کار کردن در بیرون از منزل چقدر سخت است و انرژی بر، به خصوص وقتی با گرمای هوا، ترافیک و شلوغی همراه شود. 

حصار زندگی ( برگی دیگر از کتاب «فرهنگ خانواده» )

آیا دختر و پسری که بنای زندگی تازه‌ای را بنیان می‌نهند، علاوه بر دیوارهایی که پیرامون خویش می‌کشند تا بدنهایشان را و ابزار زندگی‌شان را حفاظت کند، نیازمند دیوارهایی نیستند که آرامش و آبرو و استقلالشان را صیانت کند؟ آیا اگر زندگی‌مان حصار روانی نداشته باشد و هر کس هرگاه که بخواهد، بی‌اجازه و بی اختیار ما، بر زندگی‌مان وارد شود و خود و کردار و افکارش را بر ما تحمیل کند، دیگر ثباتی برایمان باقی می‌ماند؟ اگر هرکس هرگاه و به هر گونه که بخواهد، بتواند در زندگی‌مان دخالت کند، چه خواهد شد و بر سرمان چه خواهد آمد؟

حقیقت آن است که ضرورت ساختن حصار و قلعۀ روحی و روانی برای زندگانی، بیش از ضرورت ساختن حصار و قلعۀ فیزیکی و ساختمانی است. بر زن و شوهر واجب است که حصاری استوار و قلعه‌ای با دیوارهای بلند و نفوذناپذیر، گرداگرد زندگی خصوصی‌شان بکشند و به هیچکس مجال دخالت‌های ناشیانه ندهند.

تماشایی ترین صحنه حیات آدمی ( مرخصی زایمان، از نوع مردانه اش 2 )

[پست پیشین(مرخصی زایمان، از نوع مردانه اش) توجه هایی را جلب کرد. انسانی نیکخواه خواستند که آن مطلب را اندکی بگسترانم. این پست پاسخی است به خواست ایشان.]

خانم، در فرآیند زایمان، رنج بسیار می برد. برای هر بار بچه آوردن، حدود یک سال درگیر است. از قبل از بارگیری، خود را آماده می کند. در دوران بارداری ویار می گیرد. سنگین می شود. از فرزند مواظبت می کند. دلواپسانه، و البته امیدوارانه، آمدن دردانه اش را انتظار می کشد. هنگام زایمان بسیار درد می کشد. پس از زایمان ضعیف می شود... .

این فرایند پر فراز و فرود صحنه شگفت انگیزی است که هنر و فداکاری مادری را می نمایاند. و البته خدای رحمان، به پاس این هنر نمایی و فداکاری، پاداش فراوانی به خانم عطا می کند.

مرخصی زایمان، از نوع مردانه اش! ( 1 )

دوشنبه که به دانشگاه رفتم علی نبود. مرخصی رفته بود، مرخصی زایمان!

خوانندگان آثارم علی و رقیه را می شناسند. در «نبرد بی برنده» بودند. در «فرهنگ خانواده» نیز هستند، چند جایش. زندگی ایشان مثل یک دسته گل بهاری است. هیچ بدی ای در آن نیست. مجادله، قهر، فحش، ظلم، بی مهری، و هیچ چیز بد دیگر در زندگی شان یافت می نشود.

هفت روز پیش خدا یک مهدی به ایشان داد. حالا زندگی شان چهار نفره شده: علی، رقیه، محمد رضا، مهدی.

فرهنگ خانواده در باکوره

نویسنده: جناب آقای محمد دهقانی زاده

اهمیت خانواده در جامعه ما بر کسی پوشیده نیست. هم در دین، هم در قانون و هم در آداب و فرهنگ، بر تشکیل و تحکیم آن و رعایت جایگاه و حرمتش تأکید شده است. بر ماست تا برای استحکام بنیانهای خانواده، آسیب شناسی و آفت زدایی آن و ارج نهادن منزلتش بکوشیم.
خانواده، شامل پدربزرگ، مادربزرگ، پدر، مادر و فرزندان است. اداره صحیح روابط بین اعضا، فرهنگی ویژه و دانایی و توانایی خاصی می‌طلبد. این مدیریت باید بگونه‌ای صورت گیرد تا هم روابط را تقویت کند و هم آسیب‌های موجود را زدوده و مانع بروز آسیبهای دیگر شود.

پندارها و باورها ( برگی از کتاب «فرهنگ خانواده» 1 )

 

 

 

 

                                     حکمت آفرینش

 

اگر چه همۀ پدیده‌های جهان، آیت‌های خداوند سبحان‌اند و همۀ قوانین تکوینی، سنت‌های خدای رحمان‌اند؛ امّا خداوند برخی پدیده‌ها و آیت‌ها و بعضی از قانون‌ها و سنّت‌های خود را برجسته می‌کند تا بهتر دیده شوند و از آن‌ها بهرۀ افزون‌تر برده شود.

یکی از آن آیت‌ها و قانون‌هایی که خداوند به رخ بشر کشیده و اندیشۀ آدمی را به سوی آن معطوف داشته است، زوجیت زن و مرد و وجود سکینت، مودّت، رحمت (آرامش، محبّت، نیکخواهی) میان آن دو است. این آیه را بنگرید:

اطلاعیه نشر نورالزهراء به مناسبت انتشار کتاب «فرهنگ خانواده»

                                            مژده! مژده!

کتاب «فرهنگ خانواده»، به قلم روان و شیوای استاد علی اکبر مظاهری، نویسنده مشهور و مشاور حوزه و دانشگاه، به وسیله این انتشارات، به چاپ رسید.

موضوع کتاب، مهارت های زندگی خانوادگی، از ابتدا تا دوران کمال و کهنسالی است. کتاب فرهنگ خانواده، شامل سه بخش و سی فصل است.

نویسنده، این کتاب را حاصل عمر نویسندگی و علمی خود می داند.

این کتاب، در موضوع خانواده، انصافا اثری بی نظیر است.

                                                                         (ملکی جهان. نشر نورالزهراء)

دختران و انتخاب همسر 2 (فهیم و فهیمه)

    » پیشگامی دختر در خواستگاری

 در جامعه و فرهنگ ما پسر از دختر خواستگاری می کند. این کار، کار درستی است. طبیعت و فطرت دختر بر مطلوب و معشوق بودن است و طبیعت و فطرت پسر بر طالب و عاشق بودن. پسر خواهنده است و دختر خواسته شده. این از قوانین افرینش است و خدای حکیم، از سر حکمت، این دو گونه موجود را این گونه آفریده است.

اکنون سخن این است که آیا دختر نیز در انتخاب همسر نقشی دارد؟ او هم می تواند خواهان پسر باشد و خواستنش را ابراز کند؟ اگر دختری پسری را بخواهد و پسر، بی خبر باشد یا بپندارد اگر از این دختر خواستگاری کند و جواب منفی می شنود و سرافکنده می شود، دختر باید چه کند؟ سکوت کند؟ به انتظار بماند تا شاید پسر اقدام کند؟ از پسر خواستگاری کند؟...

یک بیماری اجتماعی

        

                                                   از زبان مشاور

آسیه به مشاوره آمد. دختری است 28 ساله که بر اثر برخی از عوامل ناروای جامعه ما مجرد مانده است. دختر عاقلی است. اندیشناک زندگی آینده اش است. در بیان مسائل ازدواجش حریم نگه می دارد، اما حیایش، به زبان احادیث دینی، «حیای عقل» است.

گفت: «یادتان می آید چهار سال پیش خواستگاری داشتم و او را، با مشاوره با شما، رد کردم؟»

یادم نیامد. یادداشت هم نکرده بودم. توضیح داد و یادم آمد.

آن گاه گفت: «اگر او هنوز ازدواج نکرده باشد، چطور است بگویید دوباره به خواستگاری ام بیاید و قبول کنم؟»...

زندگی هدفمند

                                                    از زبان مشاور

آقای منصوری، مردی 35 ساله، نزدم آمد به مشاوره. بی‌نشاط بود و پکر. پس از گفت‌وشنودهایی مقدماتی، گفت: «دچار بی‌انگیزگی در زندگی شده‌ام. نمی‌دانم کجای جادۀ زندگی ایستاده‌ام. نه پیش می‌روم و نه پس می‌آیم.»

او را تحسین کردم که برای حل مسئله‌اش به مشاوره آمده و مانند برخی از مردمان نپنداشته که این حالت، سرنوشت حتمی اوست و چاره‌ای جز تحمّل آن نیست. آن‌گاه گفتم: کار که می‌کنید؟ کارتان چطور است؟ 

گفت:«بله. کارمندم. کارم برایم یکنواخت شده. همه روزه، در زمانی معیّن، کاری معیّن را با دستمزدی معیّن انجام می‌دهم. این کار برایم کسالت و ملالت می‌آورد. نه شوقی، نه تغییری، نه هیجانی، نه تازه‌ای؛ یکنواخت و بی‌فراز و فرود.»