جهت دیدن کانال تلگرام "از زبان مشاور" روی عکس کلیک کنید
›› از زبان مشاور
خانم مظلومى ده سال بود که ازدواج کرده بود و دو فرزند داشت. رابطه اش با همسرش بد بود؛ بسیار بـد. اعصابش خـراب بود؛ بسیار خراب. برادرش که خیرخواه او و همسرش و فرزندانشان بود وى را به مشاوره آورد؛ براى اصلاح رابطۀ او با همسرش و کاستن از رنجهایش.
خانم راز دلش را فاش نمى کرد و بر دردهاى جانش سرپوش نهاده بود. رنج هایش را چنان پنهان کرده بود که یافتن آن ها مشکل بود.
پس از کاوش بسیار...
›› از زبان مشاور
خانم دوراندیش، در دوران عقد، به مشاوره آمد. نگران زندگی آیندهاش و آیندۀ زندگیاش بود. او گفت:
«سه ماه است با آقایی عقد بستهایم و قرار است شش ماه دیگر عروسی کنیم. همسرم مرد خوبی است. در این سه ماه، خوبیهای زیادی از او دیدهام، امّا بعضی از حالتهایش را نمیپسندم و بعضی از رفتارهایش کلافهام میکند. میترسم نتوانیم در آینده، زندگی خوبی داشته باشیم.»
گفتم:...
نویسنده: شمیم یاس
از قدیم ها شنیده و خوانده بودم که امامانمان فرموده اند: از بهترین شفاعت ها، وساطت در ازدواج است. دلم می خواست این حدیث را عمل کنم، تا این که آن روز رسید:
مدام نگاهمان می کرد. ما هم که داشتیم شربت روضه را درست می کردیم، سرمان به کار خودمان گرم بود و زیاد متوجه نگاهش نبودیم. تا این که...
جناب آقای حاج ابوالقاسم کوثر، پدر خواهر و همکار ارجمندمان در مشهد مقدس، سرکار خانم مهندس فاطمه کوثر، از این سرای فانی به آن دیار باقی هجرت کرد. رحمت الله علیه رحمه واسعه.
مهاجرت ایشان را به خواهر شکیبایمان، خانم فاطمه کوثر، صبورباش می گوییم و برای ایشان و خاندان محترم کوثر، شکیبایی افزون و برای آن مرحوم مهاجر، رحمت بیکرانه الاهی را از خدای رحمان طلب می کنیم.
جان پاک آن عزیز سفرکرده را، دراین ماه شریف رجب، با خواندن فاتحه ای، نثار دعایی، طلب مغفرتی، خرسند نمایید.
در دل دوست به هر حیله رهی باید کرد...
از زبان مشاور
سالگرد ازدواج، معروف است، ماهگرد ازدواج چطور؟ تا چندی پیش نشنیده و ندیده بودم.
آقا مهدی و فهیمه سادات ( آقا مهدی دانشجو است و فهیمه خانم دانش آموز ) نوآوری کرده اند و بر مناسبت های فرهنگ ازدواج و خانواده مناسبتی افزوده اند،شیرین و زیبا.
مشاوره پیش از ازدواج ایشان و انتخاب همسرشان با من بود. پس از عقدشان نیز مشاوره داریم. اکنون دوران عقد را می گذرانند و هنوز «هم آشیانه» نشده اند.
حکایت نوآوری و شیرین آوری ماهگرد ازدواج را، که
نویسنده: ریحان تهرانی
خوانندگان آثار استاد می دانند که ایشان همواره همسران را به داشتن برنامه هایی برای گردش دو نفره، خوردن بستنی، و غذاهای فانتزی تشویق می کنند. در اکثر آثارشان و به بیان های مختلف می توان این پیشنهاد نیکو را دید.
آری، چه زیبا و دلنشین است احترام گزاری مرد به همسرش، دعوت او به کافی شاپ و رستوران، مخصوصاً اگر دعوتی بی مناسبت و غافلگیرانه باشد. استاد، به اندازه کافی، از این روی سکه برایمان گفته اند، اکنون می خواهم، در این نوشته، از روی دیگر سکه سخن بگویم:
همه ما خوب می دانیم که کار کردن در بیرون از منزل چقدر سخت است و انرژی بر، به خصوص وقتی با گرمای هوا، ترافیک و شلوغی همراه شود.
آیا دختر و پسری که بنای زندگی تازهای را بنیان مینهند، علاوه بر دیوارهایی که پیرامون خویش میکشند تا بدنهایشان را و ابزار زندگیشان را حفاظت کند، نیازمند دیوارهایی نیستند که آرامش و آبرو و استقلالشان را صیانت کند؟ آیا اگر زندگیمان حصار روانی نداشته باشد و هر کس هرگاه که بخواهد، بیاجازه و بی اختیار ما، بر زندگیمان وارد شود و خود و کردار و افکارش را بر ما تحمیل کند، دیگر ثباتی برایمان باقی میماند؟ اگر هرکس هرگاه و به هر گونه که بخواهد، بتواند در زندگیمان دخالت کند، چه خواهد شد و بر سرمان چه خواهد آمد؟
حقیقت آن است که ضرورت ساختن حصار و قلعۀ روحی و روانی برای زندگانی، بیش از ضرورت ساختن حصار و قلعۀ فیزیکی و ساختمانی است. بر زن و شوهر واجب است که حصاری استوار و قلعهای با دیوارهای بلند و نفوذناپذیر، گرداگرد زندگی خصوصیشان بکشند و به هیچکس مجال دخالتهای ناشیانه ندهند.
[پست پیشین(مرخصی زایمان، از نوع مردانه اش) توجه هایی را جلب کرد. انسانی نیکخواه خواستند که آن مطلب را اندکی بگسترانم. این پست پاسخی است به خواست ایشان.]
خانم، در فرآیند زایمان، رنج بسیار می برد. برای هر بار بچه آوردن، حدود یک سال درگیر است. از قبل از بارگیری، خود را آماده می کند. در دوران بارداری ویار می گیرد. سنگین می شود. از فرزند مواظبت می کند. دلواپسانه، و البته امیدوارانه، آمدن دردانه اش را انتظار می کشد. هنگام زایمان بسیار درد می کشد. پس از زایمان ضعیف می شود... .
این فرایند پر فراز و فرود صحنه شگفت انگیزی است که هنر و فداکاری مادری را می نمایاند. و البته خدای رحمان، به پاس این هنر نمایی و فداکاری، پاداش فراوانی به خانم عطا می کند.
دوشنبه که به دانشگاه رفتم علی نبود. مرخصی رفته بود، مرخصی زایمان!
خوانندگان آثارم علی و رقیه را می شناسند. در «نبرد بی برنده» بودند. در «فرهنگ خانواده» نیز هستند، چند جایش. زندگی ایشان مثل یک دسته گل بهاری است. هیچ بدی ای در آن نیست. مجادله، قهر، فحش، ظلم، بی مهری، و هیچ چیز بد دیگر در زندگی شان یافت می نشود.
هفت روز پیش خدا یک مهدی به ایشان داد. حالا زندگی شان چهار نفره شده: علی، رقیه، محمد رضا، مهدی.
نویسنده: جناب آقای محمد دهقانی زاده
اهمیت خانواده در جامعه ما بر کسی پوشیده نیست. هم در دین، هم در قانون و هم در آداب و فرهنگ، بر تشکیل و تحکیم آن و رعایت جایگاه و حرمتش تأکید شده است. بر ماست تا برای استحکام بنیانهای خانواده، آسیب شناسی و آفت زدایی آن و ارج نهادن منزلتش بکوشیم.
خانواده، شامل پدربزرگ، مادربزرگ، پدر، مادر و فرزندان است. اداره صحیح روابط بین اعضا، فرهنگی ویژه و دانایی و توانایی خاصی میطلبد. این مدیریت باید بگونهای صورت گیرد تا هم روابط را تقویت کند و هم آسیبهای موجود را زدوده و مانع بروز آسیبهای دیگر شود.
